ŞEYH ŞAMİL (KAFKAS KARTALI) —— ALINTIDIR

ŞEYH ŞAMİL (KAFKAS KARTALI)

İmam Şamil (1797, Gimri – 4 Şubat 1871, Cennetul Baki), Kuzey Kafkasya halklarının, Avar[1][2][3][4] kökenli siyasi ve dini önderi. Kafkas Savaşı’nda Rus karşıtı direnişin lideri ve Dağıstan’la Çeçenya’nın 3. imamı (1834-1859). Şeyh Şamil olarak da anılır.

Türkiye’de Kafkasya Kartalı[4] olarak adlandıran bazı isimlerde vardır.

Hamzat’tan sonra Kafkasya’daki direnişçilerin komutanıdır ve aynı zamanda Nakşibendi şeyhlerinden Seyyid Cemaleddin Kumuki’nin halifelerindendir.

Dağıstan’ın Gimri Köyü’nde 1797 yılında dünyaya gelmiştir.[3]

Kafkasya’nın hürriyeti için mücadele etmiş olan Kumuk kökenli lider doğduğu Dağıstan’da, Kafkasya’da ve tüm İslam ülkelerinde hâlâ ün sahibidir.

Yirmi beş yıl sürdürdüğü savaş ile onu izleyenlerin benimsediği fikir İslam ve tasavvuf bugün de Kafkas halklarını etkilemektedir.

Genç yaşlarda Dağıstan’ın önemli bir dini lideri olan Şeyh Cemalettin Gazi Kumuki’den ders almıştır.

On beş yaşında at binip kılıç kuşanmıştır.

Yirmi yaşında bir sürü spor dalında yetenek sahibi bir hale gelmiştir.

Ayrıca Nakşibendi tarikatında aldığı bu eğitim onda Rusların, Kafkasya’da ortadan kaldırmak istediği İslamiyet’i, tekrar ihya etmek ve yaymak için uğraşmasına, özgürlük, direniş ve İslam Birliği gibi bazı düşüncelerin gelişmesini sağlamıştır.

Rusya İmparatorluğu’na karşı Dağıstan’da başlattığı savaşını Çeçenistan’da sürdürmüştür. Hatta bir dönem savaş Kuzeybatı Kafkasya’da Çerkesya’nın tamamını da içine almıştır.

Şeyh Şamil Ruslarla dağ başında (1800 yıllar)

Dönemin güçlü devletlerinden biri olan Rusların engellemesiyle dost olan ülkelerden gelen yardımlar kesilince, Şeyh Şamil ülkesinin gücünün tükenişini görmüştür.

1859’un 6 Eylül’ünde 70 bin kişilik Rus ordusuna, yanında birkaç yüz kişi kalıncaya kadar direndikten sonra, savaşı sürdürmesinin tehlikeli olduğunu anlayan Şeyh Şamil, Çarlık yetkilileriyle görüşmeler yaparak, silah bırakma yolunu seçti.

Rus Çarı II. Aleksandr, Şeyh Şamil’i sarayın kapısında son derece nazik karşıladı ve kılıcını almayarak kendisine olan hayranlığını dile getirdi.

Şeyh Şamil, bir ay kadar sarayda misafir edildikten sonra, saygın tutsak olarak esaret yıllarını geçireceği Kaluga’ya gönderildi.

Sürgüne gittiği çeşitli Rus kentlerinde sempati toplayarak günlerini geçirdi.

Rus Çarı ile yaşamış olduğu şu diyalog meşhurdur:

Bir gün Rus Çarı esaret altındayken Şeyh Şamil’i yemek yemek için karşısına alır.

 Şeyh Şamil’in iştahlı bir şekilde yemek yediğini görünce yanındakilere:

Korkarım bu adam bizi de birazdan yer diye söylenir.

Şeyh Şamil bunu duyunca, Korkmayın dinimizde domuz eti yemek haramdır cevabını verir.

Şeyh Şamil davasına sadık bir insan olarak yaşamıştır; bu uğurda çok sevdiği annesi ile arasında geçen olay tarihe geçmiştir:

Savaş dönemlerinde halktan bazıları “artık teslim olalım anlaşma yapalım” diye hayıflanmaya başlamıştır, bunun üzerine Şeyh Şamil teslim olmaktan bahsedene kırbaç cezası vermeyi uygun görmüştür.

Bu durumda çekinen halk çareyi Şeyh Şamil’in annesine gitmekte bulmuşlardır.

Annesi Şeyh Şamil’e teslim olma teklifini sununca Şeyh Şamil koymuş olduğu kanundan ödün vermemiştir.

Cezayı yaşlı bir kadın çekemeyeceğinden, ceza oğluna intikal ettirilmiş, böylece Şeyh Şamil kendini kırbaçlattırmıştır.[5]

Bölgedeki Rus egemenliğini yıkmak amacıyla çalışırken en büyük desteği de “can dostum, kardeşim” dediği sonradan Doğan soyadını alacak olan Yunus Emre’den almıştır.

Tarih kitaplarında hiç sözü geçmeyen bu şahsiyet görevini tamamlayıp ülkesine döndükten sonra inzivaya çekilmiş ahir ömrünü de ibadetle doldurmuştur.

Sürgünde on yıl kadar geçirdikten sonra Çar, Şeyh Şamil’in hacca gitmesine izin verdi.

Ancak bir tedbir olarak oğlu Muhammed Şefi’yi alıkoydu ve haccı ifa ettikten sonra Rusya’ya dönmesini şart koştu.

Şamil, 1870 yılında Rusya’dan ayrılarak önce İstanbul’a uğrar.

Sultan Abdülaziz tarafından karşılanarak sarayda ağırlanır.

Şamil’in İstanbul’a uğradığı haberi duyulduğunda, halk Şeyh Şamil’i görebilmek için saray kapılarına akın etmiştir.

Şeyh Şamil, 1871 yılında Hac ziyareti için bulunduğu Arabistan’da vefat etmiş ve Medine’de Cennetül Baki mezarlığında Rufai tarikatının şeyhi Seyyid Rüfai tarafından cenaze namazı kıldırılarak defnedilmiştir.

Lak kökenli müridi Muhammed Emin; başlangıçta Ruslar’a karşı önemli başarılar kazandıysa da, 1859 yılında Şeyh Şamil’in silah bırakmasına rağmen Çerkesya’da mücadeleyi sürdürme kararını almasıyla, tartışmalı bir liderlik yürüttü.

Hakkında kitaplar

Tarık Mümtaz Göztepe – İmam Şamil Dağıstan Aslanı, Sebil Yayınevi, 1993

İbrahim Refik – Efsane Soluklar, Albatros Kitapları, 2007

Ahmet Yılmaz Boyunağa – Özgürlük Savaşçısı Şeyh Şamil, Timaş Yayınevi

Murat Yeşil – Kafkas Kartalı İmam Şamil Destanı, BABIALİ KÜLTÜR YAYINCILIĞI

Kaynakça

http://www.ulkuyaz.org.tr/seyh-samilin-ve-haci-muratin-seceresi-soy-kutugu-hilmi-ozden/

 http://gizliilimler.tr.gg/%26%23350%3Beyh-%26%23350%3Bamil–k1-1797-_-1871-k2-.htm

 a b http://www.tv5haber.com/50890_Kafkas-Kartali-Seyh-Samil-in-vefatinin-144–yili.html

  http://kumukia.ru/article-84.html

 Oruç Mehmet, “Şeyh Şamil’in Kararlılığı”, Türkiye Gazetesi, Turkiyegazetesi.com, 18.2.2009, Erişim: 20 Şubat 2014

Dış bağlantılar

Konuyla ilgili diğer Wikimedia sayfaları :

Commons-logo.svg   

Commons’ta Şeyh Şamil ile ilgili çoklu ortam dosyaları bulunmaktadır.

Wikiquote-logo.svg   

Vikisöz’de Şeyh Şamil ile ilgili alıntılar bulunmaktadır.

Historical Formation of Chechen Resistance

Chechens Follow Shamil

Shapi Kaziev. Imam Shamil. “Molodaya Gvardiya” Press. Moscow, 2001, 2003, 2006, 2010. ISBN 978-5-235-03332-0

Shapi Kaziev. Akhoulgo. Caucasian War of XIX-th century. The historical novel. “Epoch”, Publishing house. Makhachkala, 2008. ISBN 978-5-98390-047-9

Muhammed Tahir el-Karahi, Kafkasya Mücadihi Şeyh Şamil’in Hatıraları, yay. H. Ahmet Özdemir, TC Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara 2005.

Şeyh Şamil Kimdir?

Kuzey Kafkasya’da Dağıstan’ın Gimri kasabasında 1797 tarihinde doğan İmam Şamil, Kumuk kökenli Kafkas Türklerinin dini ve siyasi liderlerindendir.

Kafkas savaşında Ruslara karşı savaşan Çeçenya ve Dağıstan’ın 1834 ile 1859 tarihleri arasında 3. imamı olarak Şeyh Şamil adıyla anıldı.

Kafkasya halkının özgürlüğü ve bağımsızlığı için 25 yıl sürdürdüğü liderlik ve savaşlar ile Dağıstan, Kafkasya ve diğer İslam dinini benimseyen ülkelerde tanınan, fikirleri benimsenen bir lider olarak hala anılmaktadır.

Şeyh Şamil’in Ailesi, Gençliği ve Eğitimleri

Şeyh Şamil’in babası Dengau Muhammed’dir ve Kumuk kökenli Türk’tür.

İmam Şamil, değişik zamanlarda bazıları dini bazıları siyasi sebeplerden beş defa evlenmiştir.

Fatimat, Zahidet, Cevheret, Şovanat ve Emine isimli eşlerinden altı oğlu ve beş kızı dünyaya gelmiştir.

Ahmet Cemalettin, Muhammet Sait, Muhammet Gazi, Muhammet Şefi, Muhammet Kamil ve Cemalettin oğulları, Necabat, Fatimat, Nafisat, Bahu-Mesedu ve Sayfiyat kızlarıdır.

15 yaşlarında at binmek ve kılıç kullanmak için her Türk çocuğu gibi eğitimler aldı.

20 yaşlarında iken uzun boyu ve iri yapısı sayesinde, güreş, kılıç, atış gibi sportif savaş oyunlarında yeteneklerini geliştiren İmam Şamil, eğitimine dönemin bilginlerinden olan Said Harekani’ye tabi olarak başladı.

Dini ve tasavvufi eğitimlerini, sonradan kayınpederi olacak olan Nakşibendi Şeyhi Cemalettin Gazi Kumuki’den aldı.

İyi eğitimi ve başarıları sayesinde kendinden önceki İmam Gazi Muhammed Hamza Beg’in yardımcılığını yaptı.

Nakşibendi tarikatına tabi olduğundan, aldığı İslam ve tasavvuf eğitimleri, Rusların Kafkasya bölgesinde ortadan kaldırmak istedikleri İslam inanışını, liderliği öncesi ve sonrasında yaygınlaştırmak için çaba göstererek, Kafkas Türkleri arasında İslam birliği gibi konuları gündeme getirmiştir.

Bu amaçla İmamet makamında iken Dağıstan’da başlattığı savaşta, Rus imparatorluğuna karşı dost ülkelerden gelen yardımlar sayesinde tüm Dağıstan ve Çeçenistan’da başarılar elde etmiştir.

İmamet ve Şeyhlik ile Bağımsızlık Savaşı

Şeyh Şamil’in imamet döneminde tok gözlülüğü, hitabet yeteneği, kararlı tutumları ile askeri yeteneği sayesinde büyük başarıları kısa zamanda çevre beylikler ve şehirlerde ün kazanmasına yol açmıştır.

Otoritesi Dağıstan dışına kadar uzanan Şeyh Şamil’i birçok topluluk lider olarak kabul etmiştir.

Döneminde Dağıstan’da baruthaneler, tophaneler, silahhaneler yaparak dağınık askeri düzeni muntazam birlikler haline getirmiş, adli ve idari bir ülke yönetimi sağlamıştır.

İmam Şamil, siyasi düzeni yeniden şekillendirerek ülkesini vilayetlere ve naipliklere ayırmıştır.

Naipliklerin başlarına askeri ve sivil idarede tecrübeli isimler getirerek, halkı için istenilen düzende refah ve bağımsızlık için çalışmıştır.

Naipler, vergi toplamak, orduya asker kazandırmak İslam etiğine uymak ve uygulamak ile görevlendirildiler.

Vilayetlerin yönetimine atadığı naipler, savaş kahramanı ve yüksek rütbeli askerlerden oluşmaktadır.

Ahverdil Muhammed, Şuayıp Molla, Kabet Muhammet, Tasof Hacı, Nur Muhammed, Danyal Sultan, Sadullah, Hitinav Musa, Hacı Murat ve en büyük oğlu olan Muhammed Gazi idarecileri, naipleri ve kahramanları arasında adları ilk anılanlardandır.

Şeyh Şamil’in imam seçildiği 1834 yılı itibariyle 1859 yılına kadar Rus imparatorluğu ile olan savaşta, yılmadan tüm mürit ve askerleri ile birlikte en önlerde savaştı.

Kendisinden önceki 2 imamın önderliği döneminde de savaşlara katılan İmam Şamil, toplamda 35 yıl kadar İslam adına savaşmıştır.

Aradan geçen çetin yıllarda Rus ordularına oldukça fazla zayiatlar verdirmiş; fakat kısıtlı askeri gücü oldukça kayıplar vermiş ve zaman geçtikçe azalmıştır.

Ahulgo Tepesinde Rus ordularının 10.000 den fazla olan askeri gücüne, 3.000 kadar müridi ve askeriyle 80 gün dayanmış ve savaş tarihine bu büyük direniş altın harflerle yazılmıştır.

Bu direnişte Şeyh Şamil, eşi Cevheret Hatun’u, oğlu Said’i ve kız kardeşi Mesedo’yu şehit vermiş, 8 yaşındaki küçük oğlu Cemalettin Ruslar tarafından esir alınmıştır.

Dehşet boyutları, savaş sırasında sadece insan kaybı ile sonuçlanmamıştır.

Rus orduları işgalde elde edebildikleri bölgelerde, ağaçları ve ormanları yakmış ve ev, araç ne varsa yerle bir ederek bir daha kullanılmamasını sağlamışlardır.

Kafkas Kartalı Şeyh Şamil’in Cihat Mücadelesi ve Esareti

Rus ordularının ilerleyişi, dost ülkelerden gelen yardımların kesilmesi ve sayıca azalma sebeplerinden dolayı hız kazanmıştır.

Şeyh Şamil ülkesinin eriyişini görmüş ve 1859 yılında 6 Eylül günü, yaklaşık 70.000 kişilik Ruslara karşı, ordusunun sayısı yüzler ile ifade edilmeye başladığında artık savaşın İslamiyet ve ülkesinin bağımsızlığı için tehlikeli olduğuna karar vermiştir.

Çarlık yetkililerine görüşlerini bildirerek savaşın durması için çağrıda bulunarak silah bırakma yoluna gitmiştir.

İmam Şeyh Şamil, ailesinden kalanlar ve yaklaşık 40 kişilik müridi ile Petersburg’daki Rus çarına götürülür.

Çar 2.Aleksandr Şeyh Şamil’i hayret edilecek seviyede nezaket ile karşılar.

Eski Çar 1.Nikolay ve Rus imparatorluğu ordularına yaklaşık 35 yıl kadar kök söktüren bir Müslüman lideri esir olarak değil misafir gibi karşılar ve adetleri gereği sakalından öptüğü söylenir.

İmam Şeyh Şamil yaklaşık 1 ay kadar sarayda misafir edilip kendisi gibi önemli esirlerin tutulduğu Kaluga’ya gönderilir.

2 yıl içerisinde Şeyh Şamil ve ailesi esaretten çok etkilenir, saçları ve sakalları bembeyaz olan İmam Şamil, ailesinden kayıplar verir.

Büyük kızı Nafisat ve oğlu Muhammet Gazi’nin eşi Kerimet veremden ölür.

Esaretin Sonu, Hac ve Şahadet

Esaretin onuncu yılında Şeyh Şamil’in hac vazifesini yerine getirme isteği kabul görmüştür. Çar tedbir olarak oğlu Muhammed Şefi’yi esir olarak alır ve hac sonrası Rusya’ya gelerek teslim olması şartını koşar.

1870 yılında Rusya’daki esareti son bularak, hac vazifesini yerine getirmek üzere ayrılarak önce İstanbul’a gelir.

Dönemin sultanı Abdülaziz tarafından sarayda ağırlanan Şeyh Şamil’in geldiğini duyanlar, saraya akın eder ve bu İslam ve halk kahramanını görmek isterler.

Allah ve İslam aşkına ömrünü adayan Şeyh Şamil hac görevini yerine getirmek için Sultan Abdülaziz’in kendisine ve mahiyetine tahsis ettiği gemi ile İstanbul’dan ayrılır.

Cidde limanına vardıklarında Mekke Emiri ve mahşeri bir kalabalık tarafından karşılanırlar. Mekke’de Şürefa dairesinde konaklayıp, Hacca giderler.

Hac görevi sırasında Şeyh Şamil’in orada olduğunu duyan Dünya’nın birçok yerinden gelen yaklaşık yüz bin Müslüman onu görmek arzusu içerisindedir.

Oluşan izdihamın önüne geçmek için Mekke yönetimi Şeyh Şamil’in Kabe üstüne çıkmasına izin verir.

Hac vazifesinin ardından Medine’ye ziyaretlerini tamamlamak için giden Şeyh Şamil, artık 74 yaşındadır ve yaşam mücadelesi onu yorgun düşürmüştür.

Esaret dışındaki tüm hayatını ülkesinin bağımsızlığı ve İslam adına mücadele için geçiren, askeri ve siyasi dehasını tüm Dünya’ya kabul ettiren İmam Şeyh Şamil, adını artık tarihe en büyük liderlerin yanına yazdırmıştır.

4 Şubat 1871 tarihinde ebediyete intikal ederek hayata gözlerini yumar.

Güvenilir kaynaklara göre mezarı, Medine’de bulunan Cennetül Baki’de bulunmaktadır. Güvenilir müritlerinden olan Muhammed Emin 1859 yılında Şeyh Şamilin ardından Çerkesya’da mücadeleyi sürdürme kararıyla adından söz ettirmektedir.

Şeyh Şamil dehasını tüm dünyaya kabul ettirerek halen günümüzde adından bahsettirmektedir.

Hakkında birçok akademik çalışma ve yayın bulunmaktadır.

Ülkemizde en çok bilinen kitaplar, İmam Şamil (Tarık Yılmaz GÖZTEPE-1993), Efsane Soluklar (İbrahim REFİK-2007), Şeyh Şamil (Ziya ŞAKİR-2014) bazı örneklerdendir.

Kaynakça:

wikipedia.org Dijital Ansiklopedi

kimkimdir.gen.tr Popüler Biyografi Sitesi

Şeyh Şamil   (1797 – 1871)

İmam Şamil 1797 yılında Dağıstan’ın Gimri köyünde dünyaya geldi.

Babası Dengau Muhammed’dir.

Şamil Kumuk kökenli bir Türk’tür.

15 yaşında iken at binerek kılıç kuşandı.

20 yaşına geldiğinde iki metreyi aşan boyu ile atlama, ateş etme, güreş, koşu, kılıç gibi spor dallarında üstün yetenek sahibi olmuştu.

Öğrenimine bilgin Said Harekani’nin yanında başladı.

Daha sonra kayınpederi olan Nakşibendi Şeyhi Cemalettin Gazi Kumuki’nin öğrencisi oldu. Kendinden önce İmamet makamında bulunan Gazi Muhammed ve Hamzat Beg’in müşavirliğini yaptı.

Son derece sade ve kanaatkar bir hayatı vardı. İmam Şamil, muhtelif zamanlarda beş defa evlenmiş ve bu izdivaçların bazıları dini ve siyasi sebeplerle olmuştu.

Şamil’in Fatimat, Cevheret, Zahidet, Emine ve Şovanat ismindeki zevcelerinden Ahmed Cemaleddin, Muhammed Gazi, Muhammed Said, Muhammed Şefi, Cemaleddin ve Muhammed Kamil isimli altı oğlu ile Fatimat, Nafisat, Necabat, Bahu-Mesedu ve Safiyat isimli beş kızı oldu.

Şamil, İmam yani devlet başkanı seçildikten sonra ilk iş olarak iç işlerini ele aldı.

Ruslara karşı daha etkili savaşmak için lüzumlu idari ve askeri teşkilatları yeni esaslara göre tanzim etti.

Bir taraftan askeri tedbirler alıp düşmana karşı savunma savaşları verirken, diğer taraftan da muntazam adli ve idari sivil bir devlet mekanizması geliştirmiş, medreselerde eğitime önem verdirmiş, fikir ve sanat alanında da büyük adımlar atılmasını sağlamıştır.

Döneminde tophaneler, baruthaneler, silahhaneler yapılmış, muntazam birlikler halinde askeri teşkilat kurulmuştur.

Güçlü hitabeti, kararlı tutumu ve askeri dehasıyla büyük başarılar kazanmış, ünü kısa zamanda yayılarak, otoritesi Dağıstan civarında yaşayan geniş topluluklar tarafından kabul edilmiştir.

İmam Şamil, idare sistemini yeniden düzenlerken, ülkeyi naiplik ve vilayetlere ayırarak bunların başına hem askeri hem de sivil yetkilerle donatılmış naipleri getirdi.

Üç veya dört naiplik bir vilayet idi.

Vilayetlerin başındaki naibin rütbesi daha yüksekti.

Ayrıca, her biri birer savaş kahramanı olan bu yüksek rütbeli naiplerden Ahverdil Muhammed, Kabet Muhammed, Şuayıb Molla, Taşof Hacı, Danyal Sultan, Nur Muhammed, Hitinav Musa, Sadullah, Duba Hacı, Hacı Murat ve Şamil’in büyük oğlu Muhammed Gazi, Gazavat’ın adı anılması gereken başlıca kahramanları oldular.

Şamil imam seçildiği 1834 yılından 1859 yılına kadar Rusya’nın büyüklüğü ve kudretine rağmen yılmadan mücadeleyi sürdürdü.

Kendinden önceki iki imamın döneminde de fiilen 10 yıl savaşlara iştirak ettiğinden durup dinlenmeden cihat ettiği süre tam 35 yılı bulmuştur.

Bu süre zarfında Rus kuvvetlerine büyük zayiatlar vermiş ancak kısıtlı sayıdaki asker sayısı da günden güne erimiştir.

1839’da Ahulgo Tepesinde 3.000 mürit ile General Grabbe komutasındaki 10.000’i aşkın üstün donanımlı Rus ordusunun kuşatmasına 80 gün süreyle direnişi harp tarihine geçmiştir.

Şamil bu savaşta eşi Cevheret’i, oğlu Said’i ve kızkardeşi Mesedo’yu kaybetmiş, 8 yaşındaki oğlu Cemalettin’i Ruslara rehin vermek zorunda kalmıştır.

Bu dehşet verici savaşlarda sadece insan kaybı olmadı.

Ruslar, ancak aylar süren savaşlar sonunda işgal edebildikleri bölgelerde, ağaçları, ormanları yakıp, bir tek canlı yaratık bırakmadan ilerlerdiler.

Savaşlara iştirak eden Rus komutanlarından Milyutin, 80 gün devam eden Ahulgo savaşı hakkında hatıratında şu satırlara yer verir;

“Artık muharebenin sevk ve idaresi kumandanların elinden büsbütün çıkmıştı. Hiddetlerinden köpürmüş, adeta çıldırmış bir hale gelen dağlılar, ulu orta askerlerimizin üzerine saldırıyor, süngü ucunda can verinceye kadar dövüşüyorlardı.

Kadınlar bile kendilerini kudurmuş gibi müdafaa ettiler ve silahsız oldukları halde sıra sıra süngülerimizin üzerine atıldılar.

Lakin muvaffakiyet için her türlü fedakarlığı göze almış olan Rus kumandanlığı inatla taarruzlara devam etti.

Teslim olmayı katiyen reddeden dağlılar, hiçbir ümitleri kalmadığı halde kahramanca dövüştüler.

Kadınlar, çocuklar ellerindeki kamalarla Ruslara hücum ediyor, süngülerin önünde göz kırpmadan can veriyorlardı.

Bazıları ise kendilerini ve çocuklarını korkunç uçurumlara atıyorlardı.

Yaralılar bile inanılmaz şekilde dövüşüyordu.”

Dost ülkelerden hiçbir yardım göremeyen İmam Şamil’in, nihayet elindeki bütün kuvvet kaynakları tükenir ve 1859’un 6 Eylül’ünde Gunip’te Prens Baryatinsky komutasındaki 70.000 kişilik Rus ordusuna, yanında birkaç yüz kişi kalıncaya kadar direndikten sonra teslim olur.

İmam Şamil, aile efradı ve 40 kadar adamı Petersburg’a Çar’ın sarayına götürülür.

Rus Çarı II. Aleksandr tarafından sarayın kapısında hayrete düşülecek derecede nazik karşılanır.

Çar, babası 1. Nikola’ya ve ihtişamlı ordularına tam otuz beş yıl Kafkasya’yı zindan eden, zamanının bu en büyük kahramanını karşısında görür görmez, yüzünden ve sakalından hayranlıkla öpmekten kendini alıkoyamaz.

İmam Şamil bir ay kadar sarayda misafir edildikten sonra, saygın tutsak olarak esaret yıllarını geçireceği Kaluga’ya gönderilir.

Ancak Şamil ve ailesine esaret çok ağır gelir.

İki yıl içinde Şamil’in simsiyah saçları beyazlar.

Büyük kızı Nafisat ile gelini Muhammed Gazi’nin karısı Kerimet üzüntüden vereme yakalanarak ölürler.

Aradan ancak on yıl geçtikten sonra Çar, onun Hac’ca gitmesine izin verir.

Ancak bir tedbir olarak oğlu Muhammed Şefi’yi alıkoyar ve Hac’ı ifa ettikten sonra derhal Rusya’ya dönmesini şart koşar.

Şamil, 1870 yılında maiyetindeki adamları ile birlikte Rusya’dan ayrılarak önce İstanbul’a uğrar.

Sultan Abdülaziz tarafından karşılanarak sarayda ağırlanır.

Şamil’in İstanbul’a uğradığı haberi duyulduğunda şehirde yer yerinden oynamış, halk bu büyük kahramanı görebilmek için saray kapılarına akın etmişti.

Şamil, aşkına düştüğü son menzile bir an evvel varmak için Sultan’ın kendisine tahsis ettiği gemi ile yola koyulur.

Cidde limanında Mekke Emiri, şehrin ileri gelenleri ve mahşeri bir kalabalık tarafından törenlerle karşılanarak Mekke’de Şürefa dairesinde misafir edilir.

Hac sırasında orada bulunduğunu duyan, dünyanın dört bir yanından gelmiş yaklaşık yüz bin Müslümanın onu görmek için yarattığı izdiham sonucu, hükümet makamları İmam Şamil’i Kabe’nin üstüne çıkarmak suretiyle bu hayran kalabalığın arzusunu tatmin edebildi.

Şamil, hac farizasını yerine getirdikten sonra Medine’ye geçer.

Medine günlerinde son derece takatten düşer, çektiği büyük ızdırap artık tahammül edilmez bir hal alır ve hastalanarak yatağa düşer.

Bütün hayatını ülkesinin milli bağımsızlığına adayan, askeri dehasını bütün dünyaya ve bizzat ebedi düşmanı Rus yüksek makamlarına dahi kabul ettiren, adını dünya tarihine “gelmiş geçmiş en büyük gerilla lideri” olarak yazdıran İmam Şamil 4 Şubat 1871’de 74 yaşında iken hayata gözlerini yumar.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s