AVCILIK —– ALINTIDIR

AVCILIK

 

Avcılık, başlangıçta insanların karınlarını doyurmasına yönelik olan bir faaliyet.

İlk insanlar ovalarda dolaşırken toplayabildikleri bitkiler ve kovalayıp yakalayabildikleri küçük hayvanlarla beslenmişlerdir.

Taş Devri insanları, binlerce yıl boyunca avcılıkla yaşamlarını sürdürdüler.

Mağaralarda barındılar, keskin ve sert taşlardan silahlar yaptılar.

Ok, mızrak ve topuzla mamut, rengeyiği ve ayı gibi büyük hayvanları avladılar.

İnsanlar hayvanlar kadar güçlü ve çevik değildi, ama zekâları, silah yapma yetenekleri avcılıkta başarılı olmalarını sağladı.

Ayrıca bu ilk insanlar, kendilerine avcılıkta yardımcı olması için köpek gibi bazı hayvanları da eğittiler.

Çoğu zaman bir geyik ya da yabani at sürüsünü bir uçuruma doğru sürüp avladıklarında, bütün topluluğa yetecek kadar yiyecek elde etmiş oluyorlardı.

İnsanlar karınlarını doyurmak için ekip biçmeyi ve hayvan yetiştirmeyi öğrendikten sonra da avcılığı sürdürmüşlerdir.

Tuzakla avlama

Tuzak kurma da avcılık yöntemlerinden biridir.

İnsanlar tuzakla vahşi hayvanları etleri ve kürkleri için, bazen de zarar vermelerini önlemek ya da bilimsel araştırmalar yapmak için yakalarlar.

Pek çok çeşit tuzak vardır.

Kürklü hayvanları, kürklerine zarar vermeden yakalamak için çelik tuzak kullanılır.

Hayvanı hemen öldürmeyen ve avcı tarafından öldürülünceye kadar ava acı çektiren bu tür tuzaklar dünyanın birçok ülkesinde yasaklanmıştır.

Bildiğimiz fare kapanı da, çelik bir yayla güçlendirilmiş bu tür bir tuzaktır.

Başka bir tuzak çeşidi, bir yay ile ilmekten oluşur.

Esnek bir dal yay görevi görebilir.

İlmek telden yapılır ve dal tetik görevini görecek bir iple aşağıya çekilerek bağlanır.

Av tuzla kaplanan ipi kemirdiği zaman ipin kopmasıyla yay fırlar.

av köpekleri ile ilgili görsel sonucu

Avı saran ilmek sıkışarak hayvanı havaya kaldırır.

Kuşları yakalamada giderek daralan ağdan tüneller de kullanılır.

Kuşlar ağın geniş ağzına sürülür ya da yemle çekilir ve dar ağzında yakalanır.

İlkel insanların büyük hayvanları avlamak için başvurdukları bir yöntem de tuzak çukurlarıydı.

Avın izlerinin sıkça görüldüğü bir yere çukur kazılarak üstü dallarla ve yapraklarla örtülürdü.

Çukurun dibine çakılan ucu sivri kazıklar hayvanı düşer düşmez öldürürdü.

Eski zamanlarda üst üste yerleştirilen iki kütükle de avlanılırdı.

Av yeme dokunduğunda üstteki kütük düşerdi ve av iki kütük arasına sıkışırdı.

Bu tuzaklarda kütük yerine, bir kutu kullanıldığında hayvan canlı yakalanır.

Kutunun içine koyulan kapana av basınca kapak kapanır.

Bu tür tuzaklar hayvanları bilimsel araştırmalar ya da hayvanat bahçeleri için yakalarken kullanılır.

Canlı yakalama ve avı etiketleme yöntemiyle hayvanlara ilişkin çok değerli bilgiler edinilmektedir.

Hayvan etiketlendikten sonra salınır; yeniden yakalandığı zaman, nereden nereye göç ettiği anlaşılır.

Kürkleri için hayvanları avlamak, en gözde avcılıktan biridir.

Kürk ticaretiyle ilgilenen avcılar tuzaklar kurarak kunduz, mink, misk sıçanı, tilki, porsuk, kakım, vaşak, susamuru, rakun ve kurt gibi kürklü hayvanları avlarlar.

Kanada’da kürk hayvanı avı hâlâ önemli bir sanayi dalıdır.

Bu tür avcılık bazı hayvan türlerinin soyunun azalmasına yol açtığı için 20. yüzyılda kişi ve kuruluşların eleştirilerini gündeme getirmiştir.

Bugün satılan kürklerin çoğu özel çiftliklerde yetiştirilen hayvanlardan elde edilmektedir.

Yiyecek sağlamak amacıyla yalnızca ok ve mızraklarla hayvan öldüren avcılar herhangi bir hayvan türünün yok olmasına neden olmazlar.

Oysa ticaret ve kâr amacıyla tüfeklerle avlanan avcılar bu tehlikeyi doğurabilir.

Örneğin, 19. yüzyılda avcılar et ticareti için Kuzey Amerika’daki bizonları hemen hemen yok ettiler.

Afrika’ya safari denen av partilerinde büyük hayvanlar hem spor yapmak, hem de kâr amacıyla vuruldu.

  1. yüzyıla gelindiğinde insanlar, avcılık denetlenmezse avlanacak hayvan kalmayacağını anlamaya başladılar.

Bugün birçok bölgede büyük hayvanlarının avı sıkı denetim altına alınmıştır.

Örneğin, ancak yaşadıkları denetimli bölgede sayıları çok artarsa fillerin avlanmasına izin verilmektedir.

Gene de kaçak avlanma hâlâ önemli bir sorundur.

İzinsiz avlanma

Av hayvanı, spor amacıyla avlanan hayvanlar, kuşlar ve balıklardır.

Günümüzde neredeyse bütün av hayvanlarının avlanması izne bağlanmıştır.

Buna karşın para kazanmak için kaçak ya da izinsiz avlanma yapılır.

Örneğin, sombalığı ve alabalık çoğu zaman izinsiz avlanmaktadır.

Değerli balık soylarını korumak amacıyla, dünyanın birçok ülkesinde izinsiz avlanmaya ağır cezalar koyulmuştur.

Afrika’daki av hayvanlarının korunma altına alındığı bölgelerde ya da av hayvanı bakımından zengin olan ülkelerde yetkililer değerli hayvanları postu ya da dişleri için öldürmeye gelen izinsiz avcılara karşı önlemler almışlardır.

Bugün Türkiye’de avcılık belgesi (on sekiz yaşını doldurmuş, silah taşıma ehliyetine sahip, 4915 sayılı kanuna göre avcılık belgesi almaya engel hali bulunmayan, avcılık ve av yaban hayatı ile ilgili eğitim almış ve sınavda başarılı olmuş kişilere başvuruları halinde verilen belgeyi) ve avlanma pulunu almış olanlar avlanma sezonunda avlaklarda avlanma hakkına sahip olabilirler.

Tüfekle avcılık yapmak isteyenler yivsiz tüfek ruhsatı almak zorundadır.

Türkiye’de av silahlarının yapımı, alım satımı ve bulundurulması da bir yasayla düzenlenmiştir.

İyi avcı avını ustalıkla izler ve sezdirmeden ona yaklaşır.

Keskin nişancılığıyla avını hiç acı çektirmeden öldürebilir.

Ülkenin bu konudaki yasalarına uyarak yalnızca izin çıktığında avlanır.

Buna rağmen, avcılık hayvanlara acı ve eziyet çektirdiğinden, birçok çevre korumacı avcılığı acımasız bir spor saymaktadır.

Öte yandan, çevrebilim incelemeleri de doğanın dengesinin sürdürülebilmesi için, yabani hayvanların sayılarının belli bir düzeyin altına düşmemesi gerektiğini göstermiştir.

av fişekleri ile ilgili görsel sonucu

Dış bağlantılar

Türkiye Atıcılık ve Avcılık Federasyonu

Av videoları, avcılık, balık, keklik avı

Av Gerçeği – HAYTAP

 

 

Avcılık Hakkında

 av köpekleri ile ilgili görsel sonucu

Avcılık terimi, olimpik disiplinde çeşitli kategorilerde sportif atıcılık faaliyetini yürüten federasyonumuzun kurulduğu 1923 yılından beri isminin içinde yer almaktadır. Avcılık, atıcılık sporunun temel taşıdır.

 

Her ne kadar Avcılık kelimesinin federasyonumuzun isminden çıkarılması için geçmişte idari yasal yollara başvurulmuşsa da, atıcılık sporunun avcılıktan ayrılmaz bir bütün olduğu 10.Danıştay Dairesi tarafından karara bağlanmış ve kesinleşmiştir.

 Ülkemizde kara avcılığının ilk yasal düzeni, II. Abdülhamit döneminde 1881 yılında “Zabıta-i Saydiye Nizamnamesi” adı altında genelde su ürünlerini kapsayan kanun hükmünde yer almıştır.

Bu nizamname 56 yıl boyunca bazı ufak değişikliklerle ülkemizde 1. Dünya Savaşının da etkileriyle ava meraklı üst gelir seviyesinde vatandaşlar ve hanedan için uygulanmıştır.

kara av mevsimi ile ilgili görsel sonucu

Ta ki 1937 yılında 3167 sayılı ilk Kara Avcılığı Kanunu (KAK) yürürlüğe girene kadar.

Ancak nüfusumuzun o dönemde 16 milyon civarında olması ve sürekli artmasına rağmen günün şartlarına uymayan bu kanun da, 65 yıl gibi uzun bir uygulama döneminden sonra yürürlükten kaldırılmış ve yerine 2003 yılında  “4915 Sayılı KAK” yürürlüğe girmiştir.

 Yeni Kanunda, av ve yaban hayvanlarını yaşama ortamlarıyla birlikte korumak, geliştirmek, dünyanın ortak mirası olan ve her geçen gün nesilleri tehlike altına giren av ve yaban kaynaklarını sürdürülebilir kılmak, onları gelecek kuşaklara aktarmak, kurumsal olarak Orman Bakanlığı kadar, federasyonumuzun ve Spor Bakanlığımızın da ortak hedefidir.

Ancak bir diğer hedef de, avcılığın sürdürülebilirliğini çağdaş bir sistem içinde yürütmektir.

Ülkemizde 18 yaşını doldurmuş silah taşıma ehliyetine sahip av ve yaban hayatı ile ilgili teorik eğitim alarak sınavda başarılı olan vatandaşlara, avcılık belgesi ve avlanma izin kartı alma şartıyla yasal av yapma yetkisi verilmektedir.

Federasyonumuz, halen yürürlükte olan sadece teorik eğitimle elde edilen bu avlanma yetkisi uygulamasının, kayıt dışı avcı ve kayıt dışı av silahı sayısının büyük boyutlara ulaştırdığı görüşündedir. 

Bu afaki artış, kaçak avcılıkla av yaban hayatına büyük baskı yaptığı gibi, avcılık yöneticilerine ve gerçek avcılara da zorluk ve baskı yaratmaktadır.

Kaldı ki kaçak avcılık, aynı zamanda “Tüfek kullanma ve Güvenlik Eğitimi” almamış kişilerce yapılmaktadır.

Yasanın kırsal alanda yivsiz av tüfeği taşınmasına ve bu yöntemle kaçak avcılığa imkan tanıması, atıcılık sporunun ülke genelinde yayılması ve gelişmesine de engel bir olgudur.

 Bu nedenle federasyonumuz, faaliyet döneminde “pratik tüfek kullanımı ve güvenlik eğitiminin” zorunlu olmasına dayalı 2521 sayılı “Avda ve Sporda Kullanılan Tüfekler, Nişan Tabancaları Alımı, Satımı ve Bulundurulmasına Dair Kanunun Uygulamasına İlişkin Yönetmelik (RG 10.03.1982 tarih ve 17629 sayı) ile (Değişik: RG 22.04.2009 sayı 27208)

av tüfekleri ile ilgili görsel sonucu

  1. ve 10. Maddelerinde geçen “Avda ve Sporda kullanılan yivsiz tüfeklerin ruhsatnamesini ”KIRSAL ALANDA TAŞIMA YETKİSİ” ile almak isteyenler için yönetmelik değişikliğine gidilmesi çalışmalarını başlatmıştır.

Bu çalışmalara Avcılık ve Atıcılık kulüplerimiz de dahil edilecektir.

Bu çalışma Spor Bakanlığımız, İçişleri Bakanlığı ve Orman Bakanlığının ilgili birimlerince yürütülmektedir.

Bundan böyle 10. Maddede değişikliğe gidildiğinde;  Yivsiz Tüfek Ruhsatnamesini düzenleyen illerin merkez ilçelerinde Valiler, ilçelerde Kaymakamlar, başvuruda bulunan vatandaşlardan sadece T.C. kimlik, Sabıka kaydı, Sağlık raporu ve iki adet fotoğrafla yetinmeyip, aynı zamanda Türkiye Atıcılık Federasyonunun “Tüfek kullanımı ve Güvenlik Eğitimi Alt Kurulunun” tüm illerde mevcut federe kulüplerle işbirliği içinde gelecek taleplere göre düzenleyeceği pratik eğitim sonu alınacak olan, noterden onaylı TAF Eğitim Sertifikasının fotokopisini de dilekçelerine eklemek zorunda olacaklardır.

av tüfekleri ile ilgili görsel sonucu

Başvuru sahiplerinden yasal alınacak olan Eğitim Sertifikası harcından, eğitim koordinasyonuna katkısı olan avcılık kulüplerine yasal bir pay aktarılacaktır.   

“2015 yılı Kaçak Avcılığa Hayır” olarak ilan edilmiştir.

Ülkemize 2014 yılı verilerine göre yıllık avcılık vergilerini vermiş, kayıt altına alınmış 133.311 avcı vardır.

Oysa yukarıda belirtildiği üzere kayıt altına alınmamış,  ava kaçak giden yüz binlerce vatandaş ve yine kayıt altına alınmamış milyonlarca av silahı vardır.

 KAK Kanununun 3. maddesi uyarınca oluşturulan Merkez Av Komisyonuna (MAK) Spor Genel Müdürlüğünü temsilen katılan federasyonumuz, her yıl av ve yaban hayatının korunması ve geliştirilmesi için avcılığın düzenlenmesine ilişkin alınan karara katkı sağlamaktadır.

 Ülkemizde avlanma; örnek ve özel avlaklarda yürürlükteki mevzuat çerçevesinde, devlet ve genel avlaklarında ise Bakanlıkça avlak bazında belirlenen merkezi bilgisayar denetiminde (AVBİS) yıllık avlanma kotalarının kullanımı şeklinde uygulanan sistemle gerçekleştiriliyor.

Kara Avcılığı Kanununda ve Merkez Av Komisyonlarında alınan kararlara, yasaklara, kısıtlamalara ve düzenlemelere aykırı hareket edenler hakkında, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu, 5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu, 2872 sayılı Çevre Kanunu ve diğer mevzuata göre yasal işlem yapılmaktadır.

4915 sayılı Kara Avcılığı Kanununda men edilen fiilleri işleyenler ile Merkez Av Komisyonunca belirlenen avlanma esas ve usullerine uymayanlar hakkında çeşitli tazminat bedelleri talep edilmektedir.

Ülkemizde avcıların avlanma hakkını elde edebilmeleri için sınavla Avcılık Belgesi almaları ve belirlenen avlanma izin ücretini il şube müdürlüğü döner sermaye hesaplarına yatırmaları zorunludur.

 

  1. Mim. Müh. Mahmut Kulein

 TAF Avcılık Asbaşkanı

 

 

 

 

AVCI OLABİLMEK İÇİN

Türkiye de Kara avcılığı yapabilmek için, yani AVCI olabilmek için 4915 sayılı kanunda belirtilen şartların yerine getirilmesi zorunludur.

Ayrıca Ateşli silahlarla ilgili 2521 ve 6136 sayılı kanunlarda avcıları ilgilendirmektedir.

Avcı olabilmenin ilk şartı Bir avcılık kursuna katılarak kurs sonunda yapılan sınavda başarılı olup “Avcı Eğitimi Kurs Bitirme Belgesi”ni (Sertifika) alınması zorunluluğudur.

Bundan sonraki işlem AVCILIK BELGESİ’nin çıkartılmasıdır.

AVCILIK BELGESİ NASIL ALINIR.

İlk defa Avcılık Belgesi alacaklar; İl Müdürlüğünden alacakları resmi yazı ile Vergi Daireleri’ne Avcılık Belgesi harcını yatıracaklar ve harç makbuzu ile aşağıda listelenen diğer evraklarla birlikte şahsen veya üyesi oldukları Avcı Derneği aracılığıyla İl Çevre ve Orman Müdürlüğü, Doğa Koruma ve Milli Parklar Şubesi’ne müracaat edeceklerdir.

Avcılık Belgesi İçin İstenen Belgeler:

  Tek başına Avcılık Belgesi sahibi olmak avlanmak için yeterli değildir.

    Harç Makbuzu, (Vergi Dairesine yatırılır)

Sertifika, (Avcı Eğitimi Kurs Bitirme Belgesi’nin(Sertifika) aslı, kişinin Çevre ve Orman Müdürlüğü’ndeki dosyasında muhafaza edilmektedir.

Kurs bitirme belgesinin aslının kendilerinde kalmasını isteyen avcılar, sertifikanın fotokopisini noterde tasdik ettirip aslını İl Müdürlüğüne onaylattıktan sonra Sertifikalarını alabilirler.

 İki (2) Adet vesikalık fotoğraf

 İkametgah belgesi,

 Nüfus cüzdan fotokopisi,

 Sabıka kaydı olmadığına dair belge,

 Süresi geçmemiş tüfek ruhsatnamesi ya da sağlık raporu,

 Avcılar Kulübü ya da Avcı Derneği üyelik belgesi.

AVCILIK BELGESİ VİZE İŞLEMİ İÇİN;

Avcılık Belgesi vize işlemi her yılın ocak ayı içinde yaptırılması zorunludur.

Ocak ayından sonra yaptırılacak vize işlemlerinde gecikme faizi ayrıca alınmaktadır.

Avlanmasanız dahi Avcılık Belgenizi iptal ettirmediğiniz sürece yasal olarak harç bedelini ödemek zorunluluğu vardır.

Avlanmayacaksanız boş yere para ödememek için avcılık belgenizi iptal ettirin. 

Avcılık Belgesini istediğiniz zaman yeniden çıkartma hakkınız vardır.

Dilekçe(İl Çevre Orman Müdürlüğüne hitaben. avcılık belgemin vize işleminin yapılmasını arz ederim)

Avcılık Belgesinin aslı

Yivsiz tüfek ruhsatnamesinin aslı ve fotokopisi

Vergi Dairesine yatan harç makbuzunun aslı

Dernek üyelik belgesi

Avlanma İzin Kartı (Avlanma Pulu) :

Avcılık Belgesi sahibi avcılara verilen ve yalnızca verildiği av sezonu için geçerliliği olan belgedir.

Avcılık Belgesi vize edilmemiş avcılara Avcılık Belgeleri vize edilmeden Avlanma İzin Kartı verilmez.

 Avcılık Belgesi sahibi Avcılar Avlanma İzin Kartını (Avlanma Pulu) İki Şekilde Temin Edebilirler:

1- Şahsen İl Çevre ve Orman Müdürlüğü Doğa Koruma ve Milli Parklar Şubesine başvurarak ya da

2- Üyesi oldukları Avcı Derneğine başvurarak alabilirler.

     

        

 

NOT: Yasa gereği dernekler veya vakıflara üye olamayan kamu görevlileri kurum hüviyetinin aslını göstermek ve fotokopisi alınmak suretiyle Avcı Derneğine üye olanlar kadar avlanma izin ücreti ödeyerek Avlanma İzin Kartı (avlanma pulu) alabileceklerdir.

Avlanma Pulu bedelleri üyesi olduğunuz Avcılar Derneğine,  şahsen almak isteyenler bulundukları ilin Çevre ve Orman Müdürlüklerinin Döner Sermaye hesaplarına yatırırlar.

YİVSİZ TÜFEK RUHSATNAMESİ

Yivsiz Tüfek Ruhsatnamesi için istenen Belgeler:

  1. Valilik Makamından havaleli dilekçe. (Yenileme veya yeni tüfek alacağı belirtilerek- ayrıca T.C. Numarası yazılacak)
  2. Nüfus cüzdan fotokopisi
  3. Sabıka Kaydı (Suç kaydı varsa mahkeme kararı ile birlikte)
  4. Sağlık Raporu (Silah taşımasında ve bulundurmasında engel bir durum olmadığına dair Psikolojik ve Nörolojik ve Fiziki yönden)

5.3 Adet fotoğraf.

  1. Yenileme talebinde bulunanlar için eski ruhsatın aslı. yrıca ruhsatta kayıtlı tüfeklerin tespiti yapılmak üzere getirilmesi.
  2. 2009 Yılı harcı 15.50 TL (Vergi Dairesine)
  3. Parmak izi verilmesi (İl Emniyet Müdürlüğünden)
  4. Yarım Kapaklı dosya

Ruhsat harcı 5 yıl içindir.

Reklamlar

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s