GÖKTÜRKLERİN YAŞAM BİÇİMİ ————————– ALINTIDIR

GÖKTÜRKLERİN YAŞAM BİÇİMİ

 

 

 

Göktürk Hanlığı, çoğunluğu Türk, çeşitli boylardan oluşan bir birliktir.

Göktürk hanlığı, oymak ve boyların Türk birliğinde toplanma evresidir.

 

Orhun Yazıtları’nda Türk adı ilk kez etnik ad olmaktan çıkıp siyasal birliğin adı olur.

 

Yazıtlarda Türk boyları olarak Oğuz, Kıpçak, Karluk, Kırgız, Tölös, Tarduş, Türgiş, Çık, Az, Kurıkan, Bayurkı, Tonra, Basmil adı geçer.

Devletin örgütlenişi Hunlarınkine çok benzer.

 

Merkeziyetçi bir devlet değildir.

Boylardan oluşan illerin ayrı beyleri vardır.

Boyların da beyleri bulunur.

Beylik soydan gelir.

 

Büyük ve etkin beyler özgürce hareket edebilirler.

 Çevre devlet ve aşiretlerle ilişkide bulunabilirler.

Göktürk toplumunda sınıfların varlığı bellidir.

Genellikle aristokrat düzen üzerinde tabakalaşma görülür.

Toplumda,

“kara budun” (halk) ve

“beyler”

olmak üzere iki büyük katman vardır.

 

Ülke yönetiminde bulunan beyler kendi aralarında birimlere ayrılır.

Her bey kendine bağlı halkı koltuğuna alır.

Yabgu, Tekin, Şad, Tarkan, Buyruk, Çur gibi devlet örgütünde çeşitli unvanlar vardır.

Kağan ailesinden olanlara Şad, Tekin; devletin büyük memurlarına Buyruk; halktan olup da soyluluk sanı verilenlere Tarkan denir.

Yabgu ve Şad hakan yardımcısıdır.

Tümünün üstünde kağan bulunur.

 

Kağan her zaman değişen oymak ve il birliğinin başıdır.

Kağan, Bey ve oğullarının kulları, cariyeleri ve kara budunu vardır.

Birliğe bağlı kimi boyların başı handır.

Yenilerek devlete katılan halkların yönetimine hakan, İlteber adlı Vali yollar.

Halkın büyük bölümü göçebedir.

Avcılık ve hayvancılıkla geçinirler.

 

Göçebelikleri oraya buraya konan gelişi güzel bir göçerlik değildir.

Her boyun, her oymağın yaylağı, kışlağı, otlağı ve sulağı bellidir.

Günümüzde Kazak ve Moğollar arasında görülen post çadırlarda yaşarlar.

Halkın küçük bölümü yerleşiktir.

Bunlar tarımla uğraşırlar.

 

Kentler bile vardır.

Kentliler genellikle alışverişle yaşarlar.

Kervan işletirler, madencilik yaparlar.

Ana besin kaynakları et, süt gibi hayvansal ürünlerdir.

 

Silah kullanma ve binicilikte ustadırlar.

Boynuzdan yayları, keskin kılıçları, ıslık gibi ses çıkaran okları vardır.

Vücutlarını süslü zırhlarla örterler.

Kısrak sütünden yaptıkları kımız ile darı şarabı içerler.

Çin kaynaklarında Göktürkler üzerine ilginç gözlemler vardır.

 

Çeşitli kaynaklarda verilen bilgilere göre Göktürk halkı uzak kuzeyde Orhun ve Yenisey çevresinde yaşar.

Sürülerini otlatarak oradan oraya göçer, keçe çadırlarda otururlar.

Halk kahramanlık yaşamına bayılır.

Gelenekleri eski Asyalı Hunların geleneklerine benzer.

Taşkın güçlü erkeklere hayranlık duyarlar.

Yakınlarından biri ölünce, garip biçimde yas tutarlar.

 

Gözyaşları yüzlerinden fışkıran kanla birlikte aksın diye yüzlerini bıçakla çizerler.

Soyluları toprağa gömerken, savaşta kaç adam öldürmüşse başına o kadar taş dikerler.

 

Hanın otağı kendi dillerinde,

“Ötüken Yış”

(Ötüken Ormanı)

adı verilen yerdedir.

 

O çevrede bir dağda bulunan mağara atalardan kalma ziyaret yeridir.

 

İleri gelenler her yıl Kağan başkanlığında o mağaraya gidip kurban adarlar.

 

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s