GÖĞE BAKMA DURAĞI ———————————– ALINTIDIR

GÖĞE BAKMA DURAĞI


İkimiz birden sevinebiliriz, göğe bakalım

Şu kaçamak ışıklardan, şu şeker kamışlarından

Bebe dişlerinden, güneşlerden, yaban otlarından

Durmadan harcadığım şu gözlerimi al, kurtar.

Şu aranıp duran korkak ellerimi tut,

Bu evleri atla, bu evleri de, bunları da,

Göğe bakalım..

 

 

Falanca durağa şimdi geliriz, göğe bakalım.

İnecek var deriz, otobüs durur, ineriz.

Bu karanlık böyle iyi, afferin Tanrı’ya.

Herkes uyusun, iyi oluyor, hoşlanıyorum.

Hırsızlar, polisler, açlar, toklar uyusun.

Herkes uyusun, bir seni uyutmam, bir de sen uyumam

Herkes yokken biz oluruz, biz uyumayalım.

Nasıl olsa sarhoşuz, nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda,

Beni bırak, göğe bakalım.

 

 

Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum, göğe bakalım.

Tuttukça güçleniyorum, kalabalık oluyorum.

Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi, ağaçlar gibi.

Sularım ısınsın diye bakıyorum, ısınıyor.

Seni aldım, bu sunturlu yere getirdim,

Sayısız penceren vardı, bir bir kapattım,

Bana dönesin diye bir bir kapattım.

Şimdi otobüs gelir, biner gideriz.

Dönmeyeceğimiz bir yer beğen, başka türlüsü güç.

Bir ellerin, bir ellerim, yeter belleyelim yetsin.

Seni aldım, bana ayırdım, durma kendini hatırlat,

Durma kendini hatırlat,

Durma göğe bakalım…

 

 

Turgut Uyar

(1927 – 1985)

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s