AYRILIK ——- ALINTIDIR

18400009 - IŞIK Web Site

AYRILIK

 

 

Sevdiğim, kemençede titretiyorken yayı,
Bülbül sustu, unuttu o eski ağlamayı.
Öyle sandım ki gökte kızıllık sardı ayı,
Sevdiğim, kemençede inletiyorken yayı… 

Ağaçların dalları saygılarla eğildi, 
İçimden çarpıntıyı, gözümden yaşı sildi, 
Böceklerin sesleri birdenbire kesildi, 
Sevdiğim, kemençede söyletiyorken yayı… 
Ayın on dördü gökte yavaşça yükselince, 
Bir bağlama başladı önceden ince ince… 

Birdenbire gürleşip kemençeye karıştı, 
Biri coşkun bir öfke, biri bir yalvarıştı. 
Birini inletirken bir kadının elleri, 
Birinde bir erkeğin kırılmış emelleri… 
Sonra kemençe sustu… Yalnız kaldı bağlama, 
Çalkalanarak diyor ki: “Boşunadır, ağlama! 
Kemençen, bağlamam ve… Gönüllerimiz kırıktır; 
Her tatlı sevişmenin sonu bir ayrılıktır… 

Gök onun kadar derin, o gök kadar berraktı, 
Biraz sonra nazik ay bizi yalnız bıraktı… 
Bu ayrılık çağının hicranını bir düşün, 
Beni hala yakıyor tadı en son öpüşün!?.. 

Hazin hıçkırıkları bırakılmış bir kızın, 
Hatırlattı bütün o eski ayrılıkları. 
Söndürür neşesini gönlümüzdeki hızın, 
Bırakılmış bir kızın hazin hıçkırıkları… 

1932

 

Hüseyin Nihal Atsız

 

Reklamlar

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s